Posted by Admin

9 Junie 2019       Lees 2 Korintiërs 4:16-5:10 en Filippense 1:12-26.     Teks: Fil.1: 21

Hy wat nou Here is, is sowel die sin van my lewe en die reuse wins wat ek verwag.!

Die Een wat tot die hoogste eer verhef is, is nou die sin van my lewe (verlede week).

Ons het verlede week beklemtoon dat Paulus met die woorde in vers 21: “… om te lewe is vir my Christus” ‘n radikale stelling maak. Wanneer ek dit sê, sê ek dat my totale lewe om Christus draai, dat my lewe heeltemal opgaan in Christus en dat my lewe hier op aarde sonder Hom geen ware betekenis het nie.

As gelowiges is ek in hierdie intense verhouding met Christus en lei die Heilige Gees my om hierdie verhouding te leef!

Hy wat nou Here is, is die reuse wins wanneer ek sterf.

As my lewe op hierdie aarde opgaan in Christus, wat gebeur met hierdie intense verhouding wanneer ek sterf? Die dood het immers die vermoë om alles wat aan mense se lewe betekenis gee, alle “wins” op hierdie aarde, in “verlies” te omskep. Gelowiges, so moet ons erken, ontsnap net soos die ongelowiges ook nie die dood nie.  Terwyl Paulus wag om te hoor of hy deur die owerheid tereggestel sal word, maak hy ‘n verdere radikale stelling. Hy sê dat om te sterwe vir hom wins is (v. 21)! Hoe kan hy so iets sê? Hy verklaar self wat hy bedoel.  Hy sê “… ek verlang daarna om heen te gaan en met Christus te wees, want dit is verreweg die beste;” (v. 23). Die dood kanselleer nie die heerlike verhouding tussen gelowiges en Christus nie.

Die oomblik as ek sterf, is die verhouding “verreweg” beter.

  • Hoewel ek in hierdie lewe in die intense verhouding met Jesus Christus leef, erken ek die tydelike en broosheid van my lewe aan hierdie kant van die graf (vgl. 2 Kor. 5:1). Aan hierdie kant van die graf leef ons nog deur geloof en nie deur aanskoue nie (vgl. 2 Kor. 5:7).
  • Wanneer ek as gelowige egter sterf, is my sterwe ‘n heengaan om saam met Christus te wees (Fil. 1:23). Wanneer ek sterf, gaan woon ek by die Here (2 Kor. 5:8). Ek sal bewustelik in die heerlike teenwoordigheid van Christus wees (geen sieleslaap nie!).
  • Maar ook my heerlike “saam met Christus wees” ná my sterwe, is nie die finale wins nie.  Ook in my “woon by Christus” ná my sterwe, is daar steeds ‘n “nog nie.” Ons wag nog ná ons sterwe vir die vaste gebou in die hemel, die woning wat nie deur mense gemaak is nie, maar deur God, en wat ewig bly staan (2 Kor. 5:1). Dit is die opstandingsliggaam waarmee ons met die wederkoms beklee sal word. (Ook die gelowiges wat met die wederkoms nog nie gesterf het, sal met hierdie opstandingsliggaam beklee word, 2 Kor. 5:2).
  • Hoewel ons as gelowiges hierdie wonderlike vooruitsig het, kan dit maklik gebeur dat dit vir ons totaal onwerklik lyk. God gee egter aan ons ‘n Deposito (2 Kor. 5:5), die Heilige Gees. Wie Hom ontvang het (en die Gees woon in elke ware gelowige), het die sekerheid dat ook die res van God se beloftes in vervulling sal gaan – hoe onwerklik dit ook al mag lyk.

Hoewel ons as gelowiges intens uitsien na wat voorlê, ag ons steeds ons roeping aan hierdie kant van die graf van uiterste belang (Fil. 1:22-26).