Ons leef met ’n diepe behoefte aan troos. Nie oppervlakkige troos nie – maar vaste, onwankelbare troos in lewe én in sterwe. Want die werklikheid is: ons is sondaarmense. Elke dag hoop ons skuld op. En tog – juis daar – lê ons enigste troos: dat ons aan Jesus Christus behoort.
Wanneer Jesus in Matteus 16 vra: “Maar julle, wie sê julle is Ek?”, sny Hy deur al die geraas van die wêreld. Want die wêreld het baie opinies oor Jesus. ’n Profeet. ’n Morele leermeester. ’n Inspirerende leier. Maar dit alles skiet kort.
Petrus bely: “U is die Christus, die Seun van die lewende God.”
Dit is nie maar net ’n mooi uitspraak nie. Dit is die hart van ons geloof.
Christus – die Gesalfde. Die Middelaar. Die Een wat tussen God en mens staan. Want ons kan nie self nie. Ons kan nie aan God se geregtigheid voldoen nie. Ons kan nie ons eie skuld betaal nie.
Daarom moes Hy kom.
Ware mens – sodat Hy in ons plek kan staan.
Regverdige mens – sodat Hy werklik kan betaal.
Ware God – sodat Hy die volle las van God se toorn kan dra.
Dit is ons Middelaar.
Hy is nie net ’n voorbeeld nie – Hy is ons verlossing. Soos die Kategismus dit bely: Hy is vir ons wysheid, geregtigheid, heiligmaking en volkome verlossing.
Geliefdes, hoor dit weer: jy behoort nie aan jouself nie. Jy behoort aan Hom.
En as jy vandag saam met Petrus bely: “U is die Christus” – weet dit: dit kom nie uit jou eie nie. Dit is die werk van God se Gees in jou hart.
Daarom kan ons nie koud bly nie.
Ons buig.
Ons glo.
Ons leef vir Hom.
Want Jesus Christus, die Seun van die lewende God – is ons Middelaar.
Skrifberyming 5-4 (10)
Agtergrond: Beryming van Romeine 8. Hierdie beryming fokus op die absolute sekerheid van die gelowige in Christus. Dit vra die deurslaggewende vrae: “Wie kan ons beskuldig?” en “Wie kan ons skei van die liefde van God?” Die antwoord lê in die Middelaar: omdat Christus gesterf het, opgewek is en vir ons pleit (v. 34), is daar geen veroordeling nie. Dit is die vrug van die middelaarskap wat in Sondag 6 bely word.
Psalm 16:1, 2 en 3
Agtergrond: Psalm 16 is ‘n Messiaanse psalm. Dawid bely dat die Here sy enigste goed is en dat sy lot in God se hande is. In Handelinge 2 gebruik Petrus juis hierdie psalm om te bewys dat Christus die ware Middelaar is wat nie deur die dood vasgehou kon word nie.
Psalm 25:8 en 10
Agtergrond: Hierdie psalm is ‘n pleidooi vir onderrig in God se weë. Vers 14 (vers 10 in die beryming) sê dat die Here sy “verbond” bekend maak aan die wat Hom vrees. Dit sluit aan by Vraag 19 van die Kategismus, wat vra waarvandaan ons weet van die Middelaar: uit die heilige Evangelie en God se verbondsbeloftes.
Psalm 126:1 en 2
Agtergrond: ‘n Pelgrimslied wat die vreugde van die terugkeer uit ballingskap besing. Die volk erken: “Die Here het groot dinge aan ons gedoen.” In die konteks van Sondag 6 is die grootste werk van God die menswording en middelaarskap van sy Seun, wat ons uit die ballingskap van sonde bevry het.
| Ontmoetingsdiens | 1. Votum en Seëngroet | |
| 2. Skrifberyming 5-4:1,2,5 en 6 | ||
| Versoenings-en verootmoedigingsdiens | ||
| 6. Gebed om die verligting van die Gees (Epiklese) | ||
| Woorddiens | ||
| 7. Psalm 16:1,2 en 3 | ||
| 8. Skriflesing | Matteus 16:13-20 | |
| 9. Belydenis | HK Sondag 6 | |
| 10. Fokusverse | Matteus 16:16 | |
| 11. | ||
| Liturgiese formuliere (Doop/Nagmaal/Bevestiging ens) | 12. | |
| Antwoorddiens | ||
| 13. Psalm 25:8 en 10 | ||
| 13. Gebed | ||
| Kollekte | ||
| 14. Psalm 126:1 en 2 | ||
| 15. Wegstuurseën | ||