Prediker: Ds. Jan-Louis Lee | Kerk: GK Waterkloofrand | Datum: 27 September 2026 om 09:00 | ▶ Kyk op YouTube
Die verhaal van Ester is nie ‘n sprokie oor ‘n oosterse koningin nie, maar ‘n spieël vir ‘n kerk wat dikwels onherkenbaar tussen die nasies verdwyn het. Ester het gemaklik geraak in die paleis van Susan. Sy het haar Joodse identiteit verskuif, haar volk vergeet en gehoop om in stilte en veiligheid vry te kom van die krisis wat oor haar volk hang. Hoe dikwels lyk ons eie lewe nie presies so nie? Ons leef in praktiese ateïsme—vroom op Sondae, maar onherkenbaar deur die week, gekompromitteer deur die wêreld se sedes, te besig met ons eie gerief om om te gee vir die nood rondom ons.
Maar God laat sy volk nie met rus nie. Deur Mordegai se indringende woorde breek die werklikheid deur: “Verbeel jou nie dat jy alleen… sal vrykom nie.” Ware geloof kan nie anoniem bly nie. Dit is herkenbaar, dit antwoord ‘n besliste ‘ja’ op God se roepstem, en dit vertrou nie op eie planne, status of menslike sekuriteit nie, maar op God se voorsienigheid.
Hier sien ons die skaduwee van ‘n veel groter Voorspraak. Waar Ester eers gehuiwer het en haar lewe gevrees het, het ons Here Jesus Christus hom ewigwillig verneder. Hy het nie in ‘n hemelse paleis agterbly en sy identiteit verswyg nie; Hy het mens geword, die kruis doodseker tegemoet gegaan en die ultieme prys betaal om ons te verlos.
Wie in Hom is, leef nie meer in ‘n verbeeldingswêreld van skyn-geloof nie. Deur die doop en die geloof dra ons sy naam. Ons word geroep om nie die leuen te dien of in die wêreld op te gaan nie, maar om staande te bly in die waarheid, gewortel in die onwrikbare verbond van onse God.
Vrae
1. Ons hoor in die preek van mense wat “onder die radar” as Christene leef en hulle identiteit verdoesel om aan te pas. Waar trek jy die grens in jou eie lewe (by die skool, universiteit of vriende) waar jy agterkom jy probeer om nie te “vroom” te lyk nie?
2. Hoe help die wete dat God jou in jou doop by naam geroep en sy merk op jou gesit het, jou om nie soos Ester aanvanklik gedoen het, in die kultuur van die wêreld te verdwyn nie?
3. Ester was eers te gelukkig en veilig in die paleis om haar steur aan die nood van haar volk. Watter “paleise” of gerieflike gewoontes in jou eie lewe kan verhoed dat jy werklik gehoor gee aan God se roeping?
4. In die boek Ester word God se Naam nêrens genoem nie, en tog werk Hy agter die skerms. Hoe sien jy God se voorsienigheid in jou eie lewe wanneer dit vir jou voel of alles in ‘n krisis verval?
5. Ester moes met vrees en bewing na die koning gaan sonder om te weet of sy sal lewe of sterf. Hoe verander die wete dat Jesus Christus ons volkome Voorspraak by die Vader is, die vrees waarmee ons na God toe nader in gebed?