Prediker: Ds. JL Lee | Kerk: GK Waterkloofrand | Datum: 2 Augustus 2026 om 17:30 | ▶ Kyk op YouTube
Die vraag wat Kain aan God vra: “Is ek my broer se wagter?” openbaar die hart van sonde. Dit is ‘n houding wat verantwoordelikheid vir ander afwys. Die evangelie leer egter presies die teenoorgestelde. Christus het sy kerk as één liggaam verlos, en daarom is elke gelowige geroep om na sy broers en susters om te sien. God se bedoeling is nie dat gelowiges alleen groei nie, maar dat die hele gemeente saam groei in geloof, liefde en gehoorsaamheid.
Die Hebreërsgemeente het begin stagneer. Vervolging, lyding en teleurstelling het veroorsaak dat sommige gelowiges moed verloor, die erediens begin versuim en selfs gevaar geloop het om van Christus af weg te dryf. Daarom herinner die Hebreërskrywer hulle aan die volmaakte werk van Christus. Omdat Hy die ware Hoëpriester is wat die weg na God oopgemaak het, kan gelowiges met vrymoedigheid nader kom. Juis hierdie sekerheid van verlossing word die grondslag waarop hulle mekaar moet versterk.
Hebreërs 10:24 roep ons op om doelbewus op mekaar ag te gee en mekaar aan te spoor tot liefde en goeie werke. Dit verg moeite, aandag en opregte betrokkenheid. Ons mag nie onverskillig wees teenoor broers en susters wat begin wegdryf of geestelik verswak nie. Die onderlinge byeenkomste van die gemeente speel hierin ‘n onmisbare rol, want dit is waar Christus sy kerk deur sy Woord en Gees voed en versterk.
Die grootste voorbeeld van sulke selfopofferende sorg is Christus self. Hy het sy lewe vir sy skape gegee en nie een van hulle prysgegee nie. Daarom kan ons nooit sê: “Dit is nie my verantwoordelikheid nie.” As lede van Christus se liggaam dra ons verantwoordelikheid vir mekaar. Wanneer ons mekaar liefhet, vermaan, bemoedig en ondersteun, bewaar God sy kerk en laat Hy sy gemeente saam groei tot sy eer.
Vrae ter bespreking:
1. Hoe weerlê Hebreërs 10:24 Kain se woorde: “Is ek my broer se wagter?” Wat leer hierdie gedeelte oor ons verantwoordelikheid teenoor mede-gelowiges?
2. Watter vier oproepe gee die Hebreërskrywer in Hebreërs 10:19-39 om die gemeentes te help om te volhard in die geloof?
3. Volgens Hebreërs 10:24, wat beteken dit om op mekaar ag te gee, en hoe kan gelowiges mekaar prakties aanspoor tot liefde en goeie werke?
4. Waarom beklemtoon die skrywer dat die onderlinge byeenkomste van die gemeente nie versuim moet word nie?
5. Hoe is Jesus Christus die volmaakte voorbeeld van iemand wat na sy skape omsien, en hoe behoort sy voorbeeld ons verhouding met medegelowiges te verander?