1 Korintiërs 1:18 leer ons dat die boodskap van die kruis vir sommige onsin is, maar vir gelowiges die krag van God. Hierdie skerp teenstelling sny deur alle tye en kulture: mense reageer óf met geloof, óf met verwerping.
Dink aan ’n reisiger wat in die woestyn vasgevang is. Wanneer hy uiteindelik water vind, is dit nie bloot aangenaam nie—dit red sy lewe. Só is die evangelie: vir dié wat hul nood besef, is dit lewegewende genade. Maar vir iemand wat nie dors is nie, lyk water onnodig. Net so lyk die kruis vir baie mense sinloos.
Waarom? Omdat die evangelie nie aan menslike verwagtinge voldoen nie. Sommige soek krag en sigbare oorwinning; ander soek logiese, verstaanbare wysheid. Maar die kruis wys ’n Verlosser wat in swakheid ly en sterf. Dit bots met wat mense natuurlik wil hê of verstaan.
Tog is dit juis hier waar God se krag lê. In die kruis sien ons sy geregtigheid—sonde word gestraf—maar ook sy genade—Christus dra daardie straf in ons plek. Hierdie waarheid kan nie deur menslike redenasie bereik word nie; dit word deur die Heilige Gees in die hart gewerk.
Daarom werk God deur die eenvoudige verkondiging van sy Woord. Wat vir die wêreld gewoon en selfs “vervelig” lyk, is in werklikheid die middel waardeur Hy geloof wek en versterk. Die evangelie is nie net vir ons begin in die geloof nie, maar vir elke dag daarna.
Die gevolg is duidelik: ons roem nie in onsself nie, maar in die Here. Ons redding, heiligmaking en volharding kom alles van Hom. Daarom hou ons vas aan die kruis en verkondig die evangelie sonder om dit aan te pas om mense te behaag. Mense sal verskillend reageer—dit is seker. Maar die boodskap bly dieselfde: vir dié wat glo, is dit die krag van God tot redding.